Harold Pinter in zijn goedkeuringstoespraak voor de prijs van Nobel in de oorlog van de literatuur lambasts V.S. tegen Irak, stelt het buitenlandse beleid van de V.S. aan de kaak en brengt om de barbarismen van de V.S. in postera te concentreren ww-2.

De volgende relevante paragrafen worden direct geciteerd van zijn toespraak van de de prijslezing van Nobel:

Zoals elke enige persoon hier het weet, was de rechtvaardiging voor de invasie van Irak dat Saddam Hussein een hoogst gevaarlijk lichaam van wapens van massavernietiging bezat, wat waarvan in 45 minuten zouden kunnen worden in brand gestoken, die verschrikkelijke verwoesting bewerkstelligen. Wij werden verzekerd dat waar was. Het was niet waar. Wij werden verteld dat Irak een verhouding met Al Quaeda had en verantwoordelijkheid voor de wreedheid in New York van 11 September 2001 deelde. Wij werden verzekerd dat dit waar was. Het was niet waar. Wij werden verteld dat Irak de veiligheid van de wereld bedreigde. Wij werden verzekerd het waar was. Het was niet waar.

De waarheid is volledig verschillend iets. De waarheid moet met hoe de Verenigde Staten zijn rol in de wereld begrijpen en hoe doen het verkiest om het op te nemen.

Maar alvorens ik terug aan huidig kom zou ik het recente verleden willen bekijken, waardoor ik het buitenlandse beleid van Verenigde Staten sinds het eind van de Tweede Oorlog van de Wereld bedoel. Ik geloof het op ons verplicht is om deze periode aan minstens één of ander soort zelfs beperkt nauwkeurig onderzoek te onderwerpen, dat al dat tijd hier zal toestaan is.

Iedereen weet wat in de Sovjetunie en door Oost-Europa tijdens de naoorlogs periode gebeurde: het systematische barbarisme, de wijdverspreide wreedheden, de wrede afschaffing van onafhankelijke gedachte. Dit alles is volledig gedocumenteerd en geverifiÃërd.

Maar mijn geschil is hier dat de misdaden van de V.S. tijdens de zelfde periode slechts oppervlakkig zijn geregistreerd, laat staan gedocumenteerd, laat staan erkend, laat staan erkend als misdaden bij allen. Ik geloof dit moet worden gericht en dat de waarheid aanzienlijk lager heeft waar de wereld zich nu bevindt. Hoewel beperkt, in zekere mate, door het bestaan van de Sovjetunie, maakten de acties van Verenigde Staten het duidelijk over de hele wereld dat het had besloten had het carte blanche om te doen van wat het hield.

De directe invasie van een soevereine staat is nooit in feite de goedgekeurde methode van Amerika geweest. In de leiding, heeft het verkozen wat het heeft beschreven aangezien `het lage conflict van de intensiteitsconflict'. Lage intensiteit betekent dat duizenden mensen maar langzamer dan sterven als u een bom in één keer op hen liet vallen. Het betekent dat u het hart van het land besmet, dat u de kwaadaardige groei vestigt en op de gangreenbloei let. Wanneer het volk - of geslagen aan dood - het zelfde ding - en uw eigen vrienden is onderworpen, zitten de militaire en grote bedrijven, comfortabel in macht, gaat u vóór de camera en zegt dat de democratie heeft geheerst. Dit was iets alledaags in het buitenlandse beleid van de V.S. in de jaren waarnaar ik verwijs.

De tragedie van Nicaragua was een hoogst significant geval. Ik verkies om het als machtig voorbeeld van de mening van Amerika van zijn rol in de wereld hier aan te bieden, zowel toen als nu.

Ik was aanwezig op een vergadering bij de ambassade van de V.S. in Londen in de recente jaren '80.

Het congres van Verenigde Staten stond te besluiten op het punt of om meer geld aan Contras in hun campagne tegen de staat Nicaragua te geven. Ik was een lid van een delegatie die namens Nicaragua spreekt maar het belangrijkste lid van deze delegatie was een Vader John Metcalf. De leider van het lichaam van de V.S. was Raymond Seitz (toen nummer twee aan de ambassadeur, recentere ambassadeur zelf). De vader Metcalf zei: `De heer, ben ik verantwoordelijk voor een parochie in het noorden van Nicaragua. Mijn parochianen bouwden een school, een gezondheidscentrum, een cultureel centrum. Wij hebben in vrede geleefd. Een paar maanden geleden viel een Contrakracht de parochie aan. Zij vernietigden alles: de school, het gezondheidscentrum, het culturele centrum. Zij verkrachtten verpleegsters en leraren, geslachte artsen, op de brutaalste manier. Zij gedroegen zich als wilden. Gelieve te eisen dat de overheid van de V.S. zijn steun van deze stuitende terroristenactiviteit terugtrekt. '

Raymond Seitz had een zeer goede reputatie als rationeel, verantwoordelijk en hoogst - verfijnde mens. Hij werd zeer geëerbiedigde in diplomatieke cirkels. Hij luisterde, pauzeerde en sprak toen met wat ernst. `Vader, 'hij zei, liet `me u iets vertellen. In oorlog, altijd lijden de onschuldige mensen. 'Er was een bevroren stilte. Wij staarden bij hem. Hij week niet terug.

De onschuldige mensen, inderdaad, lijden altijd.

Tot slot zei somebody: `Maar in dit geval de „onschuldige mensen“ waren de slachtoffers van een gruwelijke wreedheid die door uw overheid, één onder velen wordt gesubsidiÃërd. Als het Congres Contras toestaat zullen meer geld verdere wreedheden van deze soort plaatsvinden. Dit niet het geval is? Maakt uw overheid schuldig zich niet daarom aan het steunen van handelingen van moord en vernietiging op de burgers van een soevereine staat? '

Seitz was onverstoorbaar. `Ik ben niet dat de feiten als voorgestelde steun het ermee eens uw beweringen, 'hij zeiden.

Aangezien wij de Ambassade verlieten vertelde een assistent van de V.S. me dat hij van mijn spelen genoot. Ik antwoordde niet.

Ik zou u moeten eraan herinneren dat in de tijd President Reagan de volgende verklaring aflegde: `Contras is de moraal gelijkwaardig van onze Grondleggers. '

De Verenigde Staten steunden de brutale dictatuur Somoza in Nicaragua meer dan 40 jaar. De Nicaraguan mensen, die door Sandinistas worden geleid, wierpen dit regime in 1979 omver, een adembenemende populaire revolutie.

Sandinistas was niet perfect. Zij bezaten hun eerlijk aandeel van arrogantie en hun politieke filosofie bevatte een aantal tegenstrijdige elementen. Maar zij waren intelligent, rationeel en beschaafd. Zij trachten de stabiele, fatsoenlijke, pluralistische maatschappij te vestigen. De doodstraf werd afgeschaft. De honderdduizenden straatarme boeren werden gebracht terug van de doden. Meer dan 100.000 families werden gegeven titel aan land. Twee duizend scholen werden gebouwd. Een vrij opmerkelijke geletterdheidscampagne verminderde analfabetisme in het land tot minder dan één - zevende. Het vrije onderwijs werd gevestigd en een vrije gezondheidsdienst. Mortaliteit van de zuigeling werd verminderd door een derde. Polio werd uitgeroeid.

De Verenigde Staten stelden deze verwezenlijkingen als Marxistische/Leninist ontwrichting aan de kaak. Volgens de overheid van de V.S., werd een gevaarlijk voorbeeld geplaatst. Als Nicaragua basisnormen van sociale en economische rechtvaardigheid mocht vestigen, als het werd toegestaan om de normen van gezondheidszorg en onderwijs op te heffen en sociale eenheid en nationaal zelfrespect te bereiken, zouden de naburige landen de zelfde vragen stellen en zouden de zelfde dingen doen. Er was natuurlijk tegelijkertijd woeste weerstand tegen de status-quo in El Salvador.

Ik sprak over `vroeger een tapijtwerk van leugens dat ons omringt. President Reagan beschreef algemeen Nicaragua als `totalitaire dungeon'. Dit werd genomen over het algemeen door de media, en zeker door de Britse overheid, als nauwkeurige en eerlijke commentaar. Maar er was in feite geen verslag van moordcommando's onder de overheid Sandinista. Er was geen verslag van marteling. Er was geen verslag van systematisch of officieel militair barbarisme. Geen priesters ooit moord in Nicaragua. Er waren in feite drie priesters in de overheid, twee Jezuïeten en een missionaris Maryknoll. De totalitaire kerkers waren eigenlijk volgende deur, in El Salvador en Guatemala. De Verenigde Staten hadden de democratisch verkozen regering van Guatemala in 1954 neergehaald en men schat dat meer dan 200.000 mensen slachtoffers van opeenvolgende militaire dictaturen waren geweest.

Zes van de voornaamste Jezuïeten in de wereld viciously moord bij de Universiteit Van Centraal-Amerika in San Salvador in 1989 door een bataljon van het regiment Alcatl dat bij Fort Benning, Georgië, de V.S. wordt opgeleid. Die uiterst moedige mens werd Aartsbisschop Romero vermoord terwijl het zeggen van massa. Men schat dat 75.000 mensen stierven. Waarom zij werden gedood? Zij werden gedood omdat zij geloofden het beter leven mogelijk was en zou moeten worden bereikt. Dat geloof kwalificeerde hen onmiddellijk als communisten. Zij stierven omdat zij durften om de status-quo, het eindeloze plateau van armoede, ziekte, degradatie en onderdrukking te vragen, die hun eerstgeboorterecht waren geweest.

De Verenigde Staten haalden definitief de overheid Sandinista neer. Het vergde wat jaren en aanzienlijke weerstand maar de gestage economische dode vervolging en 30.000 ondermijnden definitief de geest van de Nicaraguan mensen. Zij waren uitgeput en getroffen armoede nogmaals. De casino's die terug in het land worden bewogen. De vrije gezondheid en het vrije onderwijs waren over. Grote zaken die met een wraak zijn teruggekeerd. `Democracy had geheerst.

Maar dit `werd policy in geen geval beperkt tot Midden-Amerika. Het werd over de hele wereld geleid. Het was eeuwigdurend. En het is alsof het nooit gebeurde.

De Verenigde Staten steunden en veroorzaakten in veel gevallen elke rechtse militaire dictatuur in de wereld na het eind van de Tweede Oorlog van de Wereld. Ik verwijs naar Indonesië, Griekenland, Uruguay, Brazilië, Paraguay, Haïti, Turkije, de Filippijnen, Guatemala, El Salvador, en, natuurlijk, Chili. De verschrikking de Verenigde Staten op Chili in 1973 oplegden kan nooit worden gezuiverd en kan nooit worden vergeven.

De honderdduizenden sterfgevallen vonden door deze landen plaats. Vonden zij plaats? En zijn zij toe te schrijven in alle gevallen aan het buitenlandse beleid van de V.S.? Het antwoord is ja zij plaatsvond en zij zijn toe te schrijven aan Amerikaans buitenlands beleid. Maar u zou het niet kennen.

Het gebeurde nooit. Niets gebeurde ooit. Zelfs terwijl het gebeurde gebeurde het niet. Het was niet van belang. Het was van geen belang. De misdaden van de Verenigde Staten zijn systematisch geweest, constant, wreed, meedogenloos, maar zeer weinig mensen hebben eigenlijk over hen gesproken. U moet het aan Amerika overhandigen. Het heeft een vrij klinische manipulatie van macht wereldwijd terwijl zich het vermommen als kracht voor universeel goed uitgeoefend. Het is briljant, zelfs geestig, hoogst - succesvolle handeling van hypnose.

Ik zette aan u dat de Verenigde Staten zonder twijfel de grootste show op de weg zijn. Brutaal, onverschillig, minachtend en wreed kan het zijn maar het is ook zeer knap. Als verkoper is het uit op zijn en zijn verkoopbaarste goederen zijn zelfliefde. Het is een winnaar. Luister aan alle Amerikaanse voorzitters op televisie zeggen de woorden, `Amerikaanse people', zoals in de zin, `die ik aan de Amerikaanse mensen het tijd om de rechten van de Amerikaanse mensen heb gezegd te bidden en te verdedigen en ik de Amerikaanse mensen vraag om op hun voorzitter in de actie te vertrouwen hij namens de Amerikaanse mensen op het punt staat is te nemen. '

Het is een het sprankelen krijgslist. De taal is eigenlijk aangewend om gedachte bij baai te houden. De woorden `Amerikaanse people verstrekken een echt wellustig kussen van herverzekering. U te hoeven niet te denken. Lig enkel terug op het kussen. Het kussen kan uw intelligentie en uw kritieke faculteiten verstikken maar het is zeer comfortabel. Dit is niet natuurlijk op de 40 miljoen mensen van toepassing die onder de armoedelijn en de 2 miljoen mannen en de vrouwen leven die in enorme gulag van gevangenissen wordt gevangengenomen, die zich over de V.S. uitbreidt.

De Verenigde Staten hinderen niet meer over laag intensiteitsconflict. Het ziet niet meer om het even welk punt in terughoudend of zelfs omslachtig het zijn. Het zet zijn kaarten op de lijst zonder vrees of gunst. Het eenvoudigweg geeft geen vloek over de Verenigde Naties, de internationale wet of het kritieke verschil van mening, die het machteloos en onbelangrijk beschouwt. Het heeft ook zijn het eigen blaten weinig lam het etiketteren achter het op een lood, pathetisch en gekanteld Groot-Brittannië.

Wat aan onze morele gevoeligheid is gebeurd? Hadden wij ooit om het even welk? Wat betekenen deze woorden? Verwijzen zij naar een deze dagen zeer zelden aangewende termijn - geweten? Een geweten niet alleen met onze eigen handelingen maar met onze gedeelde verantwoordelijkheid in de handelingen van anderen te doen doe? Is dit alles dood? Bekijk de Baai van Guantanamo. Honderden mensen die zonder last meer dan drie jaar, zonder wettelijke voor altijd vastgehouden vertegenwoordiging of gepast proces worden vastgehouden, technisch. Deze totaal onwettige structuur wordt gehandhaafd in uitdagendheid van de Overeenkomst van Genève. Het wordt niet alleen getolereerd maar nauwelijks over gedacht door wat `internationale community'. wordt genoemd. Deze misdadige verontwaardiging wordt begaan door een land, dat zich om `verklaart te zijn de leider van vrije world'. Denken wij over de inwoners van de Baai van Guantanamo? Wat zeggen de media over hen? Zij duiken nu en dan - een klein punt op pagina zes op. Zij zijn verzonden aan een man nr - - landen waarvan inderdaad zij nooit kunnen terugkeren. Momenteel zijn velen op hongerstaking, wordt kracht-gevoed, met inbegrip van Britse ingezetenen. Geen finesses in deze druksmeringsprocedures. Geen kalmerend middel of verdovingsmiddel. Enkel plakte een buis omhoog uw neus en in uw keel. U braakt bloed. Dit is marteling. Wat heeft de Britse Minister van Buitenlandse Zaken bovengenoemd over dit? Niets. Wat heeft de Britse Eerste minister bovengenoemd over dit? Niets. Waarom niet? Omdat de Verenigde Staten hebben gezegd: om ons gedrag in Guantanamo te kritiseren vormt de Baai een vijandige handeling. U bent of met ons of tegen ons. Zo zwijgt Blair.

De invasie van Irak was een bandietenhandeling, een handeling van flagrant staatsterrorisme, dat absolute verachting voor het concept internationale wet aantoont. De invasie was een willekeurige militaire actie die door een reeks leugens op leugens wordt geïnspireerd en brutomanipulatie van de media en daarom van het publiek; een handeling bedoelde Amerikaanse militaire en economische controle van het Midden-Oosten te consolideren dat - als laatste redmiddel vermomt zich - alle andere rechtvaardigingen die er niet in om zijn geslaagd om - als bevrijding te rechtvaardigen. Een formidabele bewering van militaire kracht verantwoordelijk voor de dood en de verminking van duizenden en duizenden onschuldige mensen.

Wij hebben marteling, fragmentatiebommen, uitgeput uranium, ontelbare handelingen van willekeurige moord, ellende, degradatie en dood aan de Iraakse mensen gebracht en het brengende vrijheid `en democratie aan Middle East'. geroepen.

Hoeveel mensen moet u alvorens u om als massamoordenaar en oorlogsmisdadiger kwalificeert worden beschreven doden? Honderd duizend? Meer dan genoeg, zou ik gedacht hebben. Daarom is het enkel dat Bush en Blair voor het Internationale Misdadige Hof van Justitie Worden beschuldigd. Maar Bush is knap geweest. Hij heeft niet het Internationale Misdadige Hof van Justitie Bekrachtigd. Daarom als om het even welke Amerikaanse militair of voor die kwestiepoliticus zich vindt in het dok Bush ervoor heeft gewaarschuwd dat hij in de marine zal verzenden. Maar Tony Blair heeft het Hof bekrachtigd en daarom beschikbaar voor vervolging geweest. Wij kunnen het Hof laten zijn adres hebben als zij interessant zijn. Het is Nummer 10, Downing Street, Londen.

De dood in deze context is onbelangrijk. Zowel plaatsen Bush als Blair weg dood goed op de achterbrander. Minstens 100.000 Irakezen werden gedood door Amerikaanse bommen en raketten alvorens de opstand van Irak begon. Deze mensen zijn van geen ogenblik. Hun sterfgevallen bestaan niet. Zij zijn leeg. Zij worden niet zelfs geregistreerd zoals zijnd dood. `Wij doen lichaams geen tellingen, 'zei Amerikaanse algemene Tommy Franks.

Vroeg in de invasie was er een foto die op de voorpagina van Britse kranten van Tony Blair wordt gepubliceerd dat de wang van een weinig Iraakse jongen kust. `Een dankbaar kind, 'zei de titel. Een paar dagen later waren er een verhaal en een foto, op een binnenpagina, van een andere vier-jaar-oude jongen zonder wapens. Zijn familie was opgeblazen - omhoog door een raket geweest. Hij was de enige overlevende. `Wanneer krijg ik mijn wapens terug? 'hij vroeg. Het verhaal werd gelaten vallen. Goed, hield Tony Blair hem in zijn wapens, noch het lichaam van een ander verminkt kind, noch het lichaam van geen bloedig lijk. Het bloed is vuil. Het dirties uw overhemd en band wanneer u een oprechte toespraak op televisie maakt.

De 2.000 Amerikaanse doden zijn een verlegenheid. Zij worden vervoerd aan hun graven in dark. De begrafenissen zijn onopvallend, uit de manier van het kwaad. De verminkte verrotting in hun bedden, wat voor de rest van hun leven. Zo de doden en verminkt beide verrotting, in verschillende soorten graven.

[Het gedicht van Pablo Neruda's van Citaten verklaar ik een paar Dingen]
Laat me het vrij duidelijk dat maken in het citeren van het gedicht van Neruda ik in geen geval Republikeins Spanje bij Irak van Saddam Hussein vergelijk. Ik citeer Neruda omdat nergens in eigentijdse poëzie ik gelezen zulk een krachtige diepgewortelde beschrijving van het bombarderen van burgers hebben.

Ik heb vroeger gezegd dat de Verenigde Staten nu totaal openhartig over het zetten van zijn kaarten op de lijst zijn. Dat is het geval. Zijn officieel verklaard beleid wordt nu gedefiniÃërd als `volledig spectrum dominance'. Dat is niet mijn termijn, is het theirs. `De volledige controle van spectrum dominance middelen van land, overzees, lucht en ruimte en alle begeleidende middelen.

De Verenigde Staten bezetten over de hele wereld nu 702 militaire installaties in 132 landen, met de eerbare uitzondering van Zweden, natuurlijk. Wij weten helemaal niet hoe zij daar werden maar zij zijn daar in orde.

De Verenigde Staten bezitten 8.000 actieve en operationele kernkoppen. Twee duizend zijn op het alarm van de haartrekker, klaar om met 15 minuten het waarschuwen worden gelanceerd. Het ontwikkelt nieuwe systemen van kernkracht, die als bunkerbrekers worden bekend. De ooit behulpzame Britten, zijn van plan hun eigen kernraket, Drietand te vervangen. Who, ben ik benieuwd, zijn zij het streven bij? Oussama ben Laden? U? Me? Joe Dokes? China? Parijs? Who weet het? Wat wij weten is dat deze kinderkrankzinnigheid - het bezit en het bedreigde gebruik van atoomwapens - centraal bij huidige Amerikaanse politieke filosofie is. Wij moeten eraan herinneren dat de Verenigde Staten op een permanente militaire positie zijn en geen teken van het ontspannen van het tonen.

Vele duizenden, als niet miljoenen, mensen in de Verenigde Staten zelf onloochenbaar worden doen gewalgd, shamed en geïrriteerdo door hun regeringsacties, maar aangezien de dingen zich bevinden zijn zij geen coherente politieke macht - nog. Maar de bezorgdheid, de onzekerheid en de vrees die wij het groeien dagelijks in de Verenigde Staten kunnen zien kunnen waarschijnlijk niet verminderen.

Ik weet dat President Bush vele uiterst bekwame toespraakschrijvers heeft maar ik zou me voor de baan zelf willen aanmelden. Ik stel het volgende korte adres voor dattot hij op televisie aan de natie kan maken. Ik zie hem graf, zorgvuldig gekamd haar, ernstig, oprecht winnen, vaak het bedriegen, soms aanwendend een gedwongen aantrekkelijke glimlach, merkwaardig, een man mens.

`De god is goed. De god is groot. De god is goed. Mijn God is goed. De God van Bin Laden is slecht. Van hem is een slechte God. Saddam God was slecht, maar had hij niet. Hij was een Barbaar. Wij zijn geen Barbaren. Wij hakken weg de hoofden van mensen niet. Wij geloven in vrijheid. Doet dat God. Ik ben geen Barbaar. Ik ben de democratisch verkozen leider van een vrijheid-houdende van democratie. Wij zijn de medelevende maatschappij. Wij geven medelevende elektrocutie en medelevende dodelijke injectie. Wij zijn een grote natie. Ik ben geen dictator. Hij is. Ik ben geen Barbaar. Hij is. En hij is. Zij allen zijn. Ik bezit moreel gezag. U ziet deze vuist? Dit is mijn moreel gezag. En vergeet u het niet. '

Filed onder Willekeurige Musings |

Deze ingang werd gepost op Donderdag, 8 December, 2005 bij 10:33 am. U kunt om het even welke reacties op deze ingang door het voer RSS 2.0 volgen. U kunt een reactie, of trackback van uw eigen plaats verlaten.